سالهاست با بغضی کال با خاطراتی خسته زیر بارانی ترین درخت عشق به انتظار دوباره روییدنت ایستاده ام. پر از بهانه ام، خسته از قهر زمانه، پروانگی را بیدار می کنم تا از تو بگوید و من را برای همیشه سکوت کنم. آهنگ دلنشین باران، طنین صدایت را برایم به ارمغان می آورد، صدایی که تبلور عشق در آن موج می زند و مرا به سرزمین افسانه ای خاطرات می برد، صدایی که رویاهای سبز کودکی ام را تعبیر می کند. آری واژه های زیبا چنان لحظه هایم را به یاد ماندنی می کند که همیشه تورا می سرایم، امروز باران می بارد و من ...

در سکوت هم آوازم شدی و در غربت یکه ترین تکيه گاهم

       در منجلاب تنهایی تنهایم مگذاشتی

                          و در غروب غم گرفته ی لحظه هایم

                                              طلوعی تازه به ارمغانم آوردی

                      عاشقانه هایم از تو و برای توست

                                   خدای مهربانم!               

                    امروز مثل همیشه محتاج توام....

بیا امشب

برای سروهایی که  دیگر آزاد نیستند گریه کنیم

اگر چه چشم هایمان هم اسیر باشند

بیا از یاد نبریم

بوسه های پنهانی را دربن بست همین کوچه

همین کوچه ای که سال هاست در انتظار فریاد ما برای رهایی از خویش است

من خوا ب دیده ام

که باز هم دختران پیراهن گلدار بر تن می کنند و در باد می رقصند

و باز هم مردان آواز های دشتی می خوانند

و باز هم میشود بی کنایه عاشق شد

من خواب دیده ام

باز هم بی دغدغه می شود خندید

بی آنکه انکار کنیم عشقی را

که چشمانمان گواه آن است

من خواب دیده ام که اگر خواب دیدن مجوز نخواهد

همه

خواب های رنگی میبینند

دریا بالا آمد

آنقدر که

در قاب پنجره جای گرفت

نمی دانم

شاید هم پنجره پایین رفت

تا دریا را به من نشان بدهد

بالاخره از این اتفاق ها می افتد

وقتی که تو باشی.

حالا که نیستی

من به پرندگان حق می دهم

که نخوانند

همین طور به خورشید

که مضحک و منگ

مثل یک دلقک دیوانه از کوچه ها بگذرد...

       آنگاه که در کنار تو هستم زیباترین لحظه زندگی ام خواهد بود .... آن لحظه است که دلم میخواهد هر چه احساس عاشقانه در وجودم است را به تو ابراز کنم .... آن لحظه تمام رازهای عاشقانه در دلم فاش می شوند! چه لحظه زیبایی است آنگاه که با آن چشمان زیبایت به من نگاه میکنی و لبخند عاشقانه ای میزنی و مرا در آغوش خودت می فشاری! الهی من فدای آن چشمان زیبایت شوم ، فدای آن قلب مهربانی شوم که بدجور مرا عاشق کرده است.... اگر می دانستی چقدر دوستت دارم بیشتر از همیشه قدر مرا می دانستی ! قدر تو را می دانم ای تک ستاره آسمان زندگی و به وجود تو در قلبم افتخار میکنم! چه لحظه زیباتری است آنگاه که تو به من میگویی که دوستت دارم عزیزم.... این حس عاشقانه من است ، آن لحظه آتش عشق من آنقدر شعله ور می شود که مرا می سوزاند! دلم میخواهد بسوزم اما تو باز بگو که دوستم داری ای بهترینم...

نازنینم

به یاد دارم چه بسیار که برف

چون مهمانی دیرهنگام

می آمد و نرم

میزد به شیشه ی پنجره ی شعرهایم

صدایم می كرد :

«باز کن !

از دورها آمده ام و هدیه ام

سبد واژه های ناب است

باغستانی اند که

بكر مانده اند.»

به یاد دارم که سبد واژه ها را می ستاندم و

بالای تاقچه ی چشمم می نهادم

او هم می گفت :

 کنارت می مانم

تا نگاهم را درنگاهت بیندازم

 ای نازنینم!

هرگز ازبرف ِ میهمان ِ دیر هنگام ِعزیزی چون تو

سیراب نمی شوم !

ای نازنینم !

بیا با

دست هایت برف بیار

من دوست دارم اگر آب شدم

با برف آب شوم

ای نازنینم !

قورمئشام بیر بالا دونیا اوز ایچیمده ابدی
قویمارام هئچ نه بیر اینسان گله حتی نه پری
سن اولوب بیر من اولام بیر اولا تانری
سن گول اول،من سنه توپراق
من وئریم جان،سن اوجال

    عاشق شدن مثل دست زدن به آتیش می مونه . پس سعی کن تا وقتی که جراتش رو پیدا نکردی هیچ وقت بهش دست نزنی اما اگه بهش دست زدی سعی کن طاقتش رو داشته باشی که تو دستهات نگهش داری...

  هرگز نگو كه دوست داري اگر حقيقتا به آن اهميت نمي دهي درباره احساساتت سخن نگو اگر واقعا وجود ندارد هرگز دستي را نگير وقتي قصد شكستن قلبش را داري هرگز نگو براي هميشه وقتي مي داني كه جدا مي شوي هرگز به چشماني نگاه نكن وقتي قصد دروغ گفتن داري به كسي نگو كه تنها اوست وقتي در فكرت به ديگري فكر مي كني هرگز قلبي را قفل نكن وقتي كليدش را نداري هرگز سلامي نده وقتي مي داني كه خداحافظي در پيش است.

    دلتنگی حس غريبی است كه فقط در دل رخنه می‎‎كند، دلتنگی آرايه ادبی سينه است آنگاه كه صدای قاصدكهای مهربان از لای درختان شنيده می‎شود و دلتنگی را می‎توان در شب احساس كرد وقتی كه همه جا تاريك است، وقتی كه كسی جز خودمان درخيابان خلوت دل قدم نمي زند و پِی چيزی و گم كرده‎ای مي گرديم و آن گم كرده كسی و چيزی نيست جز تو ای مهربان.

    در امتداد شب حصار دل را می‎شكنم و غصه‎هايم را به پرنده‎های مهاجر می‎دهم تا برايت به آستانه پنجره عشق بياورند، آنگاه است كه غروب رنگی دوباره به خود می‎بيند. آری ای دوست اين دنيای فانی ما آدمهاست كه بي جهت غروب و طلوع را نظاره‎گر می شويم، غصه‎هايمان را بيشتر مي كنيم و درآخر از رنگ زشت زندگی بدمان می‎آيد. دلم برايت تنگ مي‎شود آنقدر كه اگرخورشيد نباشد ماه از غصه مي‎ميرد…

 و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن و برای تو گریستن ... !

 همیشه خیلی دلم بیتابته ... گاهی وقتا آدم دوست داره فقط یه جمله بگه و همه ی اونی که توی دلش می گذره رو با همون یه جمله به کسی که دوسش داره برسونه ... می دونم حتی یه اشاره هم کافیه تا مثل همیشه احساسم کنی ... من توی دل تو هستم و تو توی دل من. هیچ وقت غیر از این نبوده و نیست ... دوستت دارم مهربون دوست داشتنی من ...

همیشه دلم خیلی زود برات تنگ میشه. حتی وقتی که تازه باهم خداحافظی کرده باشیم ... همین ...

تو چه می دانی که غرق شدن برای دریا سراسر عجز است و ضعف و عجز!! تو ای مملو از گرمی چه می دانی که برای دریا چه سخت است که به تو بفهماند شور عشق چگونه او را می سوزاند؟ چه کنم که رویا نیستم که چنین گریز پای خود را به سرزمین خیالت برسانم. من که می دانم بین من و تو جز یک سکوت خفقان اور چیزی نیست. خداوندا چگونه سوز درونم را باز گو کنم .... نمیدانم .نمیدانم 

قصه از کجا شروع شد
از گل و باغ و جونه
از كلام مهربون و
یه سلام عاشقونه
اومدم به مهربونی که بگم باتو یه رنگم
تا بگم چه نازنینی ای شکوفه ی قشنگم
ای سلام عاشقونه ای عزیز آشیونه
دوستيمون کاشکی همین جوری بمونه

بدجور به انتظار رسیدنت نشسته ام.انتظار برای رسیدن به خوشبختی ، برای در آغوش گرفتنت و نگاه به چشمانی که رسم عاشقی را به من آموخت.
دلم میخواهد همیشه در کنارم باشی ، چه زیباست زندگی با تو.

برگرفته ازسایت

http://daftareshghe.com

به عشق تو زنده ام ، با یاد تو نفس می کشم و با خاطراتت جان میگیرم!



به عشق بودن تو هستم ، تو نباشی یک لحظه هم نمی توانم در این دنیای بی محبت زنده بمانم !

همه وجودم ، عطر نفسهایم ، هوای زنده بودنم تویی ای عشق من !


به عشق تو نفس می کشم و این لحظه های سرد را با گرمی عشق تو سپری میکنم!


آنقدر در کنار جاده زندگی منتظر می مانم تا تو بیایی و مرا با خود ببری!


از این انتظار هیچگاه خسته نخواهم شد چون من یک عاشقم!


عاشقی که سالهاست در پی تو بوده و تو را به سختی به دست آورده است!


اگر زنده ام به امید رسیدن به تو است ، نا امیدم نکن که این دل من بی طاقت است!


هر جا باشی ، دوستم داشته باشی یا نداشته باشی ، مرا بخواهی یا نخواهی ، دوستت دارم !

زیر موج های دریای عشق در حال غرق شدن بودم که تو دست هایم را

گرفتی و لبخند زدی.زیر رگبار اشک های آسمان تو چتر شدی و از درد

خیسی حمایتم کردی. زیر توطئه های نامردی، تو مرد شدی ازم دفاع

کردی.حالا با این همه موج سنگی اون دست هایت کجاست؟ حالا با این

همه اشک اسیری ، چترزندگیم کجاست؟ حالا با این همه نامردی مرد،

مدافع کجاست؟ حالا اون همه دفاعیات کجاست؟ یعنی خواب

بود؟......همش سراب بود؟....... چرا با آمدنت مانند گرد باد شدی

زندگی غم بارم را تکاندی و با رفتنت مثل نسیم شدی و کور سوی شمع

زندگی ام را خاموش کردی؟حالا چرا به جای آنکه بمانی ودست هایم را

بگیری من رادر خودت غرق کردی و حالا من تک و تنها تو سیاهی این

روزگار بی رحم گم شدم و دیوانه وار به دنبال کور سوی امیدی از تو

میگردم......... گاهی از دور نوری سوسو میزند. به سویش میدوم .

فریاد میزنم تو را میخوانم . تورادر تاریکی به من لبخند میزنی و محو

میشوی. حال که میبینم تمامش یک سراب بوده و کور سویی وجود

ندارد......حالا که به آینه ی غبار گرفته ی زندگیم نگاه میکنم جز پوچی

چیزی نمیبینم... پس میتوان گفت که من در تمام زندگی ام با خاطره ها

زندگی کردم.... توخیلی وقت پیش رفته بودی و من آنقدر مبهوت تو بودم

که نفهمیدم که رفتی......

قطره دلش دریا می خواست،خیلی وقت بود به خدا گفته بود اما هر بار خدا میگفت:

از قطره تا دریا راهی است طولانی.

راهی از رنج،عشق و صبوری،هر قطره را لیاقت دریا نیست قطره عبور کرد و رفت،قطره همه را پشت سر گذاشت،قطره ایستاد و منجمد شد،قطره روان شد و راه افتاد،قطره از دست داد و به آسمان رفت و هر بار چیزی از رنج و عشق و صبوری آموخت.

تا روزی که خدا گفت:

امروز روز توست، روز دریا شدن،خدا قطره را به دریا رساند،قطره طعم دریا را چشید،طعم دریا شدن را اما...

روزی قطره به خدا گفت: از دریا بزرگتر هم آیا هست؟؟...

خدا گفت:آری هست

قطره گفت پس من آنرا میخواهم،بزرگترین را بینهایت را.

خدا قطره را در قلب آدم گذاشت و گفت اینجا بینهایت است.

آدم عاشق بود دنبال کلمه ای می گشت تا عشق را توی آن بریزد اما هیچ کلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت.

آدم همه ی عشق را در قطره ریخت،قطره از قلب عاشق عبور کرد و وقتی از چشم عاشق چکید خدا گفت:

حالا تو بینهایتی چون که عکس من در اشک عاشق است.